Als scheuren in de aarde
Als scheuren in de aarde van Clare Leslie Hall heeft alles om verfilmd te worden: romantiek, overspel, geweld, intens verdriet, tragiek, onverbrekelijke trouw, en een heel scala aan tegenstellingen en contrasten. Een verhaal dat lang ‘schematisch’ verloopt tot er aan het eind duveltjes uit doosjes verschijnen. Om over ingrijpende misverstanden nog maar te zwijgen.
Elisabeth (‘Beth’) houdt van twee mannen. Van Frank met wie ze getrouwd is en van Gabriel op wie ze als jongvolwassene smoorverliefd was en die na een breuk van vele jaren opnieuw haar leven binnentreedt.
Het contrast tussen die twee mannen is groot. Frank, de eenvoudige, pure, nobele, hondstrouwe boer, tevens broer en beschermer van de wispelturige Jimmy aan de ene kant en Gabriel, de rijke, knappe, intellectueel (want schrijver) aan de andere kant.
Rijk tegenover arm, mondain tegenover dorps, stad tegenover het Engelse platteland, hoofd tegenover handen, knap tegenover robuust, hoe schematischer wil je het nog hebben?
Niet alleen die dubbele liefde is de rode draad in het verhaal, ook de dood van de jeugdige Bobby, de zoon van Frank en Beth tekent de dramatische gebeurtenissen die het drietal Gabriel, Beth en Frank steeds in een andere verhouding tot elkaar brengt. Ieder draagt zijn eigen kruis: Beth die weet dat ze moet kiezen maar het eigenlijk niet wil, Frank die met schuld beladen verder moet leven, Gabriel die dingen naliet te doen en eigenlijk maar een ding wil maar het niet krijgt, en dan nog zijn zoon Leo die in eenzaamheid opgroeit tot Beth hem opvangt.
Om deze hoofdrolspelers cirkelen nog anderen zoals de eerder genoemde Jimmy die de dood van Bobby niet heeft kunnen verwerken, Louisa, de rijke echtgenote van Gabriel die haar eigen leven is gaan leiden, Nina, de liefde van Jimmy, Eleanor de zus van Beth.
Zoals gezegd, het verhaal verloopt lang langs lijnen van verwachting maar krijgt later toch een aantal opvallende, thrillerachtige wendingen, en dat in een snelheid die mij als lezer wel even in verwarring bracht. Zeg maar een beetje veel van het goede. Alsof de schrijver zichzelf tegen het einde nog corrigeert om de lezer niet achter te laten met een al te zoet en tranentrekkend verhaal. Evengoed is er een happy end, dat toch wel.
Afijn, een lekker boek voor deze feestdagen. Mag daarna weer vergeten worden.
Clare Leslie Hall, Als scheuren in de aarde. Vertaald door Maya Denneman en Denise Kock, Amsterdam: Luitingh-Sijthoff Uitgevers 2025, 287 pagina’s (e book versie).
