Oude meesters

Oude meesters

Ook al zijn ze al eeuwen niet meer onder ons, hun namen leven voort op straatnaamborden in mijn dorp: de oude Nederlandse en buitenlandse meesters van de schilderkunst (Vlietwijk) en muziek (in Adegeest) Om iets van hun werk te zien gaan we naar het museum, om iets te horen naar de concertzaal. Anders gezegd, we moeten ervoor in de benen, de deur uit en maken er daarom graag een uitje van met ‘iets drinken’ en ‘wat eten’.

Maar hoe zit dat met onze grote roman en toneelschrijvers? Onze dichters van weleer? Ook hun namen leven voort in ons dorp. De schrijvers uit het meer recente verleden in de wijk Allemansgeest. Aagje Deken en Multatuli zijn daar de oudste van hen. Elders hebben we de Vondelstraat en de Marnixstraat, en de vernoemd naar twee kanjers uit de 16de-17de eeuw. En zo zal het ook ongeveer zijn in ander dorpen en steden.

Als we nog iets van hen willen lezen bestaat ons uitje uit een wandeling naar de bibliotheek of naar de lokale boekhandel. Wat oude Nederlandse dichters betreft zijn er handige verzamelbundels, zoals ‘Domweg gelukkig in de Dapperstraat’ (red. C.J. Aarts en M.C. van Etten) en ‘Geliefde gedichten die iedereen kent maar niet kan vinden’ (red. Wim Zaal).

Maar goed, dan hebben we zo’n bundel oude gedichten gekocht of geleend, dan blijven we wat de ‘reproductie’ betreft toch echt op onszelf aangewezen. In de concertzaal zijn we aanwezig bij een meer of minder geslaagde ‘uitvoering’. Bij het werk van onze oude schrijvers ligt dat anders. Niemand die ons voorleest, niemand die een oud gedicht ‘vertolkt’. We moeten het zelf doen.

Naarmate mensen ouder worden, lukt dat niet altijd meer. Zo ook bij verschillende bewoners van Huize Adegeest in ons dorp. Dus kom ik langs om oude namen te laten herleven. Wat geweldig die herkenning, steeds weer! ‘Een nieuwe lente, …’, ‘Denkend aan Holland, ….’, ‘Jantje zag eens…’
Zo mooi!

(Dit blog verschijnt gelijktijdig als column in de Voorschotense Krant)